/tangaran/works.php
mail ԳՐԵՔ ՄԵԶ
Page in Armenian Page in English
Հովհաննես Թումանյան
1869-1923

եՍ ՄԻՇՏ ՁԵԶ ՀԵՏ ԵՄ, ՁԵՐ ՄԵՋ ԵՄ...



ԵՒՐՈՊԱԿԱՆ ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ՕՐԵՐ



28.09.14 / ԱՐՎԵՍՏԱՆՈՑ-Նարինե Թուխիկյան



Ստեղծագործական կյանքի փուլերը
Բանաստեղծու-
թյուններ
Պոեմներ
Լեգենդներ և բալլադներ
Քառյակներ
Պատմվածքներ
Հեքիաթներ
Թարգմանություններ և փոխադրություններ
Քննադատություններ և հրապարակա-
խոսություններ
Ուսումնասիրու-
թյուններ
Հայրենագիտական խաղեր
Ասույթներ
Մեծերը Թումանյանի գնահատմամբ

Իրիկուն

Արևը շատ էր հոգնել, ման էր եկել ամբողջ օրը.
«Հերիք է, ասավ,
Գնամ պառկեմ ու քնեմ»:
Տերևը ուրախ սըվսըվում էր, որ կանգ առավ.
«Էս ի՞նչ է, ասավ,
Արևն էլ չի երևում.
Ես էլ պառկեմ ու քնեմ»:
Թռչնակը երգում է ծառի վրա, հանկարծ լսեց.
«Էս ի՞նչ է, ասավ,
Ո՜չ տերև է սըվսըվում,
Ո՜չ արևն է երևում.
Ես էլ գնամ ու քնեմ»:
Նապաստակը ոստոստում էր թփերի տակ, որ ականջը սրեց
«Էս ի՞նչ է, ասավ,
Ո՜չ թռչնակ է ծըլվըլում,
Ո՜չ տերև է սըվսըվում,
Ո՜չ արևն է երևում.
Ես էլ գնամ ու քնեմ»:
Որսկանը անտառում որս էր որոնում, կանգնեց.
«Էս ի՞նչ է, ասավ,
Ո՜չ նապաստակ է վազ տալի,
Ո՜չ թռչնակ է ծըլվըլում,
Ո՜չ տերև է սըվսըվում,
Ո՜չ արևն է երևում.
Ես էլ գնամ ու քնեմ»:
Լուսինը ծագեց, ցած նայեց, տեսավ.
«Ի՛նչ լավ է, ասավ,
Ո՜չ որսորդ է ման գալի,
Ո՜չ նապաստակ վազ տալի
Ո՜չ թռչնակ է ծըլվըլում,
Ո՜չ տերև է սըվսըվում,
Ո՜չ արևն է երևում.
Մենակ ես եմ որ անքուն
Քեֆ եմ անում երկնքում»:

1907